آچار به دستِ بیخلبان
اگه نمیخوای باهات رک باشم بهتره این صفحه رو ببندی!
شاید بهت بر بخوره! ولی احتمالاً تو هم دنبال اربابی، استادی، چیزی هستی!
یکی که بیاد تمام فوتوفن پول درآوردنشو بهت بگه.
بگه کدوم هوش مصنوعی رایگانه،
چطوری مفتی یه چیز خفن پیدا کنی،
چطوری باهاش پول پارو کنی و میلیاردر شی!
خب هرجا تقاضا باشه، یکی هم میاد یه چیزی عرضه میکنه!
خاصیت بازار همینه!
آرزوت برآورده شد حالا کلی آدم پیدا شدن که میگن:
من «متخصص هوش مصنوعیم».
من «استاد اتومیشنم».
بعد تا دلت بخواد وعده سر خرمن:
«جدیدترین هوش مصنوعی رو، رایگان، استفاده کن، خودم هزار دلار باهاش صرفهجویی کردم.»
یا:
«دونستن این موضوع غیرقانونیه، ولی فقط به تو میگم.»
بخش زیادی از بازیشونم با همین قلابای نخنماست.
بعد تو چهکار میکنی؟
میری تو کامنت منتکشی و «۲» رو میفرستی!
حالا تو دایرکت میگه اول باید فالوش کنی!
بگذریم، آخرشم اون لینک یا پرامپت رو میگیری.
باهاش ور میری.
زور میزنی.
میخوای بههرشکلی شده یه چیزی ازش دربیاری.
نهایتاً یه خروجی پلاستیکی مثل بقیه تولید میکنی که به هیچ دردی نمیخوره.
بعد اگر یکذره با خودت روراست باشی، میفهمی کجا کلاه سرت رفته.
حالا لزوماً ابزار بد نبودهها.
اونجا کلاه سرت رفته، که فکر کردی خودِ ابزار کلید خلق کردنه.
که نیست.
ابزار فقط آچاره.
خلق کردن کار ذهنه.
فکر کن پیشرفتهترین هواپیمای دنیا رو بدن دست من.
به چه دردم میخوره وقتی خلبانی بلد نیستم؟
یه اصطلاح قدیمی کف اینترنت هست که میگه:
هرجا دیدی یه چیز رایگانه، بدون محصول خودتی.
اینجا محصول، توجه و حس جاموندگی توئه.
ولی بدترش اینه که فکر میکنی با گرفتن اون لینک، مزیت هم گرفتی.
نگرفتی.
فقط یه آچار داری ولی نمیدونی چطوری پیچ رو باید باهاش باز کنی!