سخنی با آقای پَیاز و خانم پرتقال به نمایندگی (خودخوانده!) از هنرمندان نگران!
من تقریبا مطمئنم که AI هرگز جای هنرمند رو نخواهد گرفت!
تو حالا بگو SeeDance 1000 منتشر شده!
این قاعده در طول تاریخ ثابت بوده:
اونایی که دنبال دیدن هنرن به این خاطر میرن دنبالش چون دوست دارن ببینن که اون سمفونی، بوم، پرتره، مجسمه یا فیلم رو چه انسانی خلق کرده و چی میخواسته بهشون بگه!
مثلا خودت دوست نداری بدونی نولان تو ادیسه چی گفته؟
حالا اگه فکر میکنی با یه اکانت چند دلاری Higsfield تو نیم ساعت یه کلیپ ساختی چون یه چند میلیونی ویو گرفتی نسخه صنعت فیلمسازی بسته شد اینو بدون هیچکس برای فیلمی که ساختی اهمیتی قائل نیست!
سوءتفاهم نشه من دارم در مورد فیلم بهدردبخور صحبت میکنم نه مثلا «اخراجیها»!
ولی هنرمندا حق دارن عصبانی باشن.
یه هنرمند الان باید با همهچیز بجنگه؛ با محتواهای کوتاه و اینفلوئنسرهای دوزاری که کل توجه مخاطب رو دزدیدن، با فیلمهای توخالی که عین فستفود تولید میشن و از همه بدتر، با محدودیتها و سانسورهایی که حکومتها مدام جلو پاشون میذارن.
تو این وضعیت که هنرمند باید برای شنیده شدن صداش اینهمه جون بکنه، یه دفعه سر و کله هوش مصنوعی هم پیدا میشه!
هوش مصنوعی که از شکم مادرش هنرمند به دنیا نیومده! این ابزارا برای اینکه بتونن کلیپ بسازن اول باید میلیونها عکس و فیلمی که همین هنرمندا قبلا خلق کردن رو ببلعن و اصطلاحا Train بشن.
حالا یه شرکت چینی که نه معلومه پدرش کجاست نه مادرش، اومده کل هنر و زحمت اینا رو مفت و مجانی به خورد سیستمش داده و با ۱۰ دقیقه وقت یه فتوکپی بیارزش ازشون تحویل میده! منم بودم عصبانی میشدم!